از بيم شكنجهء خلق را . وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ و اگر آيد نصرتى از خداى تو مر مؤمنان را ، لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ هرآينه گويند ما با شما بوديم تا بگيرد « 1 » غنيمت ايشان را . أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ ا نيست خداى تعالى داناتر بدانچه « 2 » هست در دلهاى خلقان ، از كفر و ايمان ( 10 ) وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ و هرآينه پيدا كند خداى تعالى حال مخلصان ، و هرآينه پيدا كند حال منافقان . ( 11 ) وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ و گفتند كافران مر مؤمنان را ، كه درآييت به دين ما ، تا ما ببريم بار خطاهاى شما ؛ اگر متابعت ما خطاست ، و قيامت حق است و راست . وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ و نبرند هيچ از بار گناه و و بال ايشان ، إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ايشانند كه دروغ است مقال ايشان . ( 12 ) وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ و هرآينه ببرند بار « 3 » خويش و بارهاى آنها كه گمراه شدند به اضلال ايشان وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ و هرآينه روز قيامت پرسيده شوند ، از آن دروغ كه مىگفتند . ( 13 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ و فرستاديم نوح پيامبر را سوى آن قوم جهّال ، فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عاماً درنگ كرد در ميان ايشان هزار كم پنجاه سال فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ گرفت‌شان طوفان و ايشان كافران . ( 14 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِينَةِ رهانيديم وى را « 4 » و اهل كشتى را يعنى مؤمنان را ، وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ و گردانيديم آن كشتى را عبرت مر عالميان را . ( 15 ) وَ إِبْراهِيمَ و فرستاديم ابراهيم پيامبر را إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ چون گفت مرقوم خويش

--> ( 1 ) - ن و ت : تا بگيرند . ( 2 ) - ن : بدانج . ( 3 ) - ن : بارها . ( 4 ) - ن : ورا .